جشن كه تمام مي شود همه خداحافظي مي كنند و مي روند و تنها مي ماني.

جشن كه تمام مي شود كاغذها و بادكنك هاي رنگي ات را از ديوار ها و لوسترها مي كنند يا از سر لوس بازي مي تركانند. سيني كيك را با شمع هايش مي اندازند سطل آشغال. كاغذكادوها و كلاه هاي تولد را مچاله مي كنند. بعد جاروبرقي را مي آورند وسط اتاق و مبل ها را جا به جا مي كنند تا چيپس و چس فيل هاي له شده روي فرش ها را جارو كنند.

جشن كه تمام مي شود آدم دلش مي گيرد

تمام شدن غم مي آورد

و ترس

كه نكند ديگر تكرار نشود اين شادي

اين خوشي

اين خنده ها

اين سبكي ها

اين خنكي ها

...

تكرار نشود اين جشن، اين بزم، اين نعمت بزرگي كه هر چه بالا و پايين مي كني و خط كش مي گذاري مي بيني كه از سايز تو خيلي خيلي بزرگتر است و از بزرگي خدا مي لرزي و از ترس از دست دادن ...

 

******************


مريم خانوم

گلی كوچولوي من

خواهش مي كنم به سلوک زیر ماه من پايان بده

لطفا خودت با دست هاي خودت اين بزم را تمام كن

مي خواهم بخوابانمت

مي خواهم كلاه ات را آرام از سرت بردارم و بگذارم توي ويترين ات، بعد تو را با آغوشي از هديه هاي تمام عمرت بغلت كنم و بگذارم توي تخت خواب و برايت داستان بگويم و بخوابانمت

و وقتي خوابيدي و من با نوك پا از اتاقت بيرون رفتم و در را به آرامي بستم، آدم ها حريصانه دست به كار شوند...

كاغذها و بادكنك هاي رنگي ات را از ديوارها و لوسترها از سر لوس بازي يا هر چيز ديگر پاره كنند يا بتركانند يا بكنند. سيني كيك ات را با شمع هايش بيندازند سطل آشغال. كاغذكادوهايت را مچاله كنند و جارو برقي را بياورند وسط اتاق و تمام سرخوشي هاي تو را جارو كنند تا همه جا برق بيفتد.

مي خواهم بخوابانمت و خودم هم ...

مي خواهم نبيني اين چيزها را ...

كه دل كوچك ات بگيرد

و لرزان شود ...

مي خواهم نبينم اين چيزها را

تا بشكنم

و يا كم بياورم

نمي خواهم كرگدن خاك آلود و بوگندوي من دروغگو از آب در بيايد....

"سلوك زير ماه" تو الان هفت روز است كه امان مرا بريده است و مرا از پا انداخته است ...

عزيزم!

بيا اين بزم را تا پايان اش را به تلخي نديده ايم خودمان تمامش كنيم!

بيا بخوابيم

هديه هايت را محكم بگير

و چشم هايت را آرام ببند

سكوت سرشار است از داستان هاي نگفته و بلندترين اعتراض به كژفهمي ها و ناتمام ترين گريستني هاي فروخورده ...

 

تفال:

"هفت آسمان و زمین و هر چه در آنهاست همه به ستایش و تعزیه خدا مشغولند و موجودی نیست در عالم جز آن که ذکرش تسبیح و ستایش حضرت اوست ... و لیکن شما تسبیح آن ها را فهم نمی کنید. همانا او بسیار بردبار و آمرزنده گناه خلق است"

 امضا ـ خدا (سوره اسراء ... آیه چهل و چهار )